Abstract
Mazkur maqolada tarbiya jarayonini tushunishda germenevtik yondashuvning ilmiy-falsafiy mohiyati tahlil qilinadi. Tadqiqotda germenevtikaning shakllanish tarixi, asosiy falsafiy g‘oyalari hamda ularning pedagogik jarayonga tatbiqi ochib beriladi. Germenevtik yondashuv tarbiyani tayyor me’yorlarni singdirish emas, balki shaxs tomonidan ma’no yaratish va talqin qilishga asoslangan dialogik jarayon sifatida izohlanadi. Tadqiqot natijalari germenevtik yondashuv tarbiya jarayonini insonparvarlashtirish, shaxsga yo‘naltirilgan ta’limni kuchaytirish va reflektiv tafakkurni rivojlantirishda muhim metodologik ahamiyatga ega ekanligini ko‘rsatadi.
References
1. Abdurahmonov A. Pedagogika nazariyasi. – Toshkent: O‘qituvchi, 2018.
2. Allayorova S. Germenevtika. – Toshkent: Universitet, 2011.
3. Дильтей В. Введение в гуманитарные науки. – Москва: Прогресс, 1996.
4. Gadamer H.G. Истина и метод. – Москва: Прогресс, 1988.
5. Heidegger M. Being and Time. – New York: Harper & Row, 1962.
6. Rikyor P. Теория интерпретации. – Москва: Академия, 2002.
7. Schleiermacher F. Hermeneutik und Kritik. – Berlin: de Gruyter, 1838.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.