Abstract
Taʼlimning global raqamli oʻzgarishi sharoitida talabalarning ijodiy qobiliyatlarini rivojlantirish qoʻshimcha taʼlim maqsadi yemas, balki strategik ustuvor vazifaga aylandi. Zamonaviy taʼlim tizimlari tobora moslashuvchan fikrlash, muammolarni qayta aniqlash va noaniq va tez oʻzgaruvchan muhitda ijodiy qaror qabul qilishga qodir boʻlgan oʻquvchilarni talab qilmoqda. Ushbu maqola raqamli boyitilgan oʻquv sharoitida talabalarning ijodiy qobiliyatlarini rivojlantirishning samarali mexanizmi sifatida dizaynga asoslangan pedagogik yondashuvni asoslaydi. Dizayn tafakkuri, hamkorlikdagi loyiha faoliyati va aks yettiruvchi taʼlim amaliyotini birlashtirgan konseptual va texnologik asos taklif yetiladi. Tadqiqot kognitiv moslashuvchanlikni, oʻziga xoslikni, ijodiy mahsuldorlikni va aks yettirish qobiliyatini oshirishga qaratilgan pedagogik model va interaktiv texnologiyalarni ishlab chiqadi. Topilmalar shuni koʻrsatadiki, dizaynga asoslangan
taʼlim taʼlim natijalarini raqamli jamiyat talablariga moslashtirish uchun tizimli va barqaror yoʻlni taʼminlaydi.
References
Топчий Л.В. Социальное обслуживание населения: ценности, теория, практика. – М.: РГСУ, 2016. – 320 с.
Zastrow C. Introduction to Social Work and Social Welfare: Empowering People. – Boston: Cengage Learning, 2017. – 528 p.
Раҳимов А.Н. Ижтимоий хизматлар тизимини такомиллаштириш йўллари // Жамият ва бошқарув. – 2021. – №2. – Б. 45-52.
Холостова Е.И. Социальная работа: теория и практика. – М.: Инфра-М, 2018. – 440 с.
Amabile, T. M. (1996). Creativity in context. Boulder, CO: Westview Press.
Bereiter, C., & Scardamalia, M. (2014). Knowledge building and knowledge creation. Cambridge: Cambridge University Press.
Beghetto, R. A., & Kaufman, J. C. (2014). Classroom contexts for creativity. New York: Routledge.
Bruner, J. (1986). Actual minds, possible worlds. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Craft, A. (2005). Creativity in schools: Tensions and dilemmas. London: Routledge.
Davies, D., et al. (2013). Creative learning environments in education—A systematic literature review. Thinking Skills and Creativity, 8, 80–91.
Dewey, J. (1938). Experience and education. New York: Macmillan.
Fullan, M. (2013). The new pedagogy: Students and teachers as learning partners. Learning Landscapes, 6(2), 23–29.
Guilford, J. P. (1967). The nature of human intelligence. New York: McGraw-Hill.
Hargreaves, A., & Fullan, M. (2012). Professional capital: Transforming teaching in every school. New York: Teachers College Press.
Henriksen, D., Mishra, P., & Mehta, R. (2015). Novel, effective, whole: Toward a NEW framework for evaluations of creative products. Educational Technology Research and Development, 63(3), 343–362.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017–1054.
OECD. (2018). The future of education and skills: Education 2030. Paris: OECD Publishing.
Runco, M. A. (2014). Creativity: Theories and themes. San Diego, CA: Academic Press.
Sawyer, R. K. (2012). Explaining creativity: The science of human innovation. Oxford: Oxford University Press.
Schön, D. A. (1983). The reflective practitioner. New York: Basic Books.
Selwyn, N. (2016). Education and technology: Key issues and debates. London: Bloomsbury.
Torrance, E. P. (1974). Torrance tests of creative thinking. Lexington, MA: Personnel Press.
Vygotsky, L. S. (2004). Imagination and creativity in childhood. Journal of Russian and East European Psychology, 42(1), 7–97.
Wagner, T. (2012). Creating innovators. New York: Scribner. Usmonova Gulchehra A’zamovna | 135
World Economic Forum. (2020). Schools of the future: Defining new models of education. Geneva: WEF.
Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a selfregulated learner. Theory Into Practice, 41(2), 64–70.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.